Maria Antonina BONIECKA ur. Olaszewska, corka adwokata, urodzila sie w Warszawie, gdzie w 1937 roku konczy studia ze stopniem magistra filozofii.Od 1928 roku pracowala w charakterze nauczycielki w szkolach dla doroslych.

W okresie okupacji i Powstania mieszka w Warszawie. Od 1942 r. jest zolnierzem A.K., zajmujac funkcje kopistki i archiwistki przy Komendzie Warszawy. W czasie Powstania Warszawskiego zostaje wywieziona do obozu w Malszycach, pod Kutnem. Po wojnie osiedla sie w Szczecinie.Wyklada w Liceach Ogolnoksztalcacych i na Studium Przygotowawczym przy Politechnice Szczecinskiej. W latach 1956/7 jest naczelnym redaktorem tygodnika spoleczno-literackiego "Ziemia i Morze" - usunieta z redakcji za "bledy polityczne wobec sprawy wegierskiej, cenzury, wyborow, niedosc silne przeciwstawianie sie blednym tendencjom, nie konsultowanie sie z K.W. odnosnie polityki redakcyjnej, nie zblizanie linii pisma do linii partii . ."W 1957 r. wytoczono jej proces za artykul dyskusyjny opublikowany w "Ziemi i Morzu", demaskujacy skandaliczne stosunki panujace wsrod miejscowego nauczycielstwa. Dyskryminowana przez partie komunistyczna oraz wladze PRL po wielu latach staran przedostaje sie za granice i w 1965 roku osiedla sie w Australii. Nawiazuje wspolprace publicystyczna z wieloma redakcjami w wolnym swiecie. Umiera w roku 1978 pochowana na cmentarzu Rookwood w Sydney.

Przed wojna opublikowala kilka prac z dziedziny psychologii i psychopatologii. (I.O.D.) Czlonek Zwiazku Literatow Polskich od 1946 roku. Opublikowala powiesc; "Nad Wielkim Zalewem", "Piec corek Agaty", cykl - "Opowiesc o Justynie; Szklane kulki, Domy przy szosie, Na Jarmarku odpustowym", tom opowiadan "Ksiega milosci i cierpienia" oraz tom "Ucieczka za druty"